1
00:00:00,000 --> 00:00:04,099
(Αφηγητής) "Μια φορά κι έναν καιρό"
διαβάζει τον εναρκτήριο υπότιτλο:
2
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Λήψη από
YTS.MX
3
00:00:04,208 --> 00:00:07,234
το προσκλητικό και καθησυχαστικό
οι πρώτες λέξεις των ιστοριών πριν τον ύπνο
4
00:00:07,340 --> 00:00:09,150
από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος.
5
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Επίσημος ιστότοπος ταινιών YIFY:
YTS.MX
6
00:00:09,293 --> 00:00:12,826
Μας κάνει να περιμένουμε την εξέλιξη
μιας απλής ιστορίας,
7
00:00:12,929 --> 00:00:15,152
τα πράγματα του παραμυθιού
και pulp fiction
8
00:00:15,252 --> 00:00:17,944
που έγινε το βασικό στοιχείο
της κινηματογραφικής ψυχαγωγίας.
9
00:00:18,047 --> 00:00:20,767
Αλλά αυτό μπορεί να είναι
ένα ανησυχητικό είδος μύθου
10
00:00:20,875 --> 00:00:23,030
σηματοδοτείται από την ακόλουθη βολή.
11
00:00:23,132 --> 00:00:26,934
Αυτός ο λεγόμενος πρόλογος
είναι το κλειδί για το υπόλοιπο της ταινίας
12
00:00:27,038 --> 00:00:30,973
και η εικόνα του κομμένου ματιού
είναι ένα από τα εικονίδια του σουρεαλισμού.
13
00:00:31,078 --> 00:00:35,177
Αξίζει να το ξανακοιτάξετε
στους λόγους της διασημότητάς του.
14
00:00:35,286 --> 00:00:37,805
Συνοψίζονται, νομίζω, σε τρία:
15
00:00:37,913 --> 00:00:41,035
ο σχεδόν αφόρητος αντίκτυπος
της δράσης
16
00:00:41,145 --> 00:00:43,501
που προκαλεί σωματικό σοκ
που δεν μειώνεται,
17
00:00:43,603 --> 00:00:45,250
ακόμα και μετά από πολλές προβολές.
18
00:00:45,354 --> 00:00:48,007
Η εικονική πυκνότητα
και ποιητική απήχηση
19
00:00:48,115 --> 00:00:50,471
των οπτικών στοιχείων
μπήκε στο παιχνίδι,
20
00:00:50,573 --> 00:00:53,063
μαζί με τον πολύπλοκο τρόπο
ότι είναι δεμένοι μαζί,
21
00:00:53,671 --> 00:00:57,770
και η πρόκληση την ακολουθία
παραδίδει σε εμάς, ως θεατές,
22
00:00:57,879 --> 00:01:02,859
να ξανασκεφτώ την ικανοποίηση
παίρνουμε από την παρακολούθηση ταινιών.
23
00:01:03,334 --> 00:01:05,384
Είναι βαθιά συγκλονιστικό.
24
00:01:05,489 --> 00:01:08,181
Τίποτα δεν μας προετοιμάζει
για αυτή την άσκοπη επίθεση.
25
00:01:08,284 --> 00:01:11,243
Το αποτέλεσμα επιδεινώνεται επειδή,
ασυνήθιστα για τον κινηματογράφο,
26
00:01:11,348 --> 00:01:14,407
το μάτι της γυναίκας κοιτάζει κατευθείαν
έξω στο κοινό, επιστρέφοντας το βλέμμα μας,
27
00:01:14,782 --> 00:01:16,698
εμπλέκοντας μας.
28
00:01:16,803 --> 00:01:19,791
Αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε και εμείς οι ίδιοι
που είναι τα επιδιωκόμενα θύματα
29
00:01:19,934 --> 00:01:21,744
αυτής της οπτικής επίθεσης.
30
00:01:22,257 --> 00:01:24,546
Και η ηρεμία
με την οποία εκτελείται η δράση
31
00:01:24,647 --> 00:01:28,584
είναι άλλο ένα στρίψιμο του μαχαιριού
στην ανησυχία του θεατή.
32
00:01:28,688 --> 00:01:31,513
Μας αρνούνται πλάνα προσμονής
ή αντίδραση,
33
00:01:31,618 --> 00:01:33,773
εκ μέρους είτε του επιτιθέμενου
ή το θύμα,
34
00:01:34,311 --> 00:01:38,448
είναι μια τρομερά σκληρή άσκηση
στην κλινική αντικειμενικότητα.
35
00:01:38,958 --> 00:01:44,273
Δεν είναι περίεργο που έχει μεταγλωττιστεί ο Μπουνιουέλ
«ο χειρουργός του βλέμματος».
36
00:01:44,379 --> 00:01:47,300
Φυσικά,
όπως είπε ο Χίτσκοκ,
37
00:01:47,409 --> 00:01:49,995
«Το κόψιμο είναι ο καλύτερος τρόπος».
38
00:01:50,103 --> 00:01:52,660
Εννοούσε ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος
για να κάνει ένας δολοφόνος έναν φόνο
39
00:01:52,763 --> 00:01:56,163
και ο καλύτερος τρόπος για έναν σκηνοθέτη
να χειραγωγήσει το κοινό του.
40
00:01:56,264 --> 00:02:00,067
Μπουνιουέλ, που μόλις είχε δημοσιεύσει
ένα δοκίμιο που εξυμνεί το ντεκουπάζ
41
00:02:00,170 --> 00:02:03,571
ως το κλειδί της εκφραστικότητας στην ταινία,
θα είχε συμφωνήσει.
42
00:02:04,278 --> 00:02:09,124
Είναι αυτός, ο σκηνοθέτης στην οθόνη,
ο οποίος δημιουργεί την ταινία με ένα κόψιμο.
43
00:02:09,833 --> 00:02:12,419
Το κόψιμο είναι συμβολικά
κατάλληλο επίσης
44
00:02:12,561 --> 00:02:15,051
γιατί η κεντρική ενασχόληση
της ταινίας
45
00:02:15,154 --> 00:02:18,210
είναι η σεξουαλική επιθυμία και το σεξουαλικό άγχος
46
00:02:18,352 --> 00:02:22,050
συμπεριλαμβανομένων, πιο συγκεκριμένα
για το αρσενικό, ο φόβος του ευνουχισμού.
47
00:02:22,157 --> 00:02:26,228
Συμπλέγματα για τον ευνουχισμό
οδηγούν επίσης σε φετιχισμό.
48
00:02:26,332 --> 00:02:29,694
Ο φετιχιστής υποκαθιστά
ως αντικείμενο του πόθου του
49
00:02:29,834 --> 00:02:32,889
ένα μέρος του πράγματος, ένα κομμάτι του,
για το σύνολο.
50
00:02:32,999 --> 00:02:35,010
Ο κατακερματισμός λοιπόν βασιλεύει
51
00:02:35,120 --> 00:02:38,348
γιατί η ταινία αποδομεί
το σεξουαλικό υποκείμενο
52
00:02:38,454 --> 00:02:41,413
και ανοίγει αντιφάσεις
μέσα στην επιθυμία
53
00:02:41,517 --> 00:02:45,521
στην ανταλλαγή βλεμμάτων,
η κυκλοφορία των φετιχισμένων αντικειμένων,
54
00:02:45,625 --> 00:02:47,302
και μέρη του σώματος.
55
00:02:47,410 --> 00:02:51,414
Ακρωτηριασμός των αντιστοιχιών κειμένου
ακρωτηριασμό του σώματος.
56
00:02:51,518 --> 00:02:53,060
Η αρχική πράξη σωματικής βίας
57
00:02:53,167 --> 00:02:56,329
έχει άμεση σχέση με το κείμενο
βία που θα ακολουθήσει.
58
00:02:56,434 --> 00:03:00,878
Η μικρογραφία στην οποία δοκιμάζει ο Μπουνιουέλ
την ευκρίνεια της ραβδωτής λεπίδας
59
00:03:00,979 --> 00:03:04,073
είναι περίπου το μέγεθος του
ένα πλαίσιο φιλμ 35 mm.
60
00:03:04,178 --> 00:03:06,831
Και το ξυράφι στέκεται μέσα
για τη γκιλοτίνα
61
00:03:06,939 --> 00:03:08,817
στο βήμα της σύνταξης.
62
00:03:08,925 --> 00:03:13,025
Είναι σημαντικό, ίσως, ότι ο Μπουνιουέλ
εξαφανίζεται από τη δική του ταινία
63
00:03:13,135 --> 00:03:16,256
έχοντας καταφέρει
η πράξη της κοπής.
64
00:03:16,367 --> 00:03:19,355
Ο τεμαχισμός είναι αποτέλεσμα μοντάζ.
65
00:03:19,464 --> 00:03:22,452
Φυσικά, δεν είναι το μάτι της ηθοποιού
που κόβεται,
66
00:03:22,562 --> 00:03:24,238
αλλά ενός νεκρού μοσχαριού.
67
00:03:24,347 --> 00:03:26,263
Όλα οφείλονται στο φαινόμενο Kuleshov
68
00:03:26,367 --> 00:03:28,886
και του Αϊζενστάιν
"μοντάζ των αξιοθέατων",
69
00:03:29,027 --> 00:03:31,948
ή, εν προκειμένω, των απωθημένων.
70
00:03:32,058 --> 00:03:35,994
Οφείλεται στο ρυθμισμένο αντανακλαστικό μας
να πυροβολήσει στη συνέχεια, στο κόψιμο,
71
00:03:36,098 --> 00:03:39,497
που εξαρτιόμαστε
από τις πρώτες ταινίες που είδαμε ποτέ.
72
00:03:39,600 --> 00:03:41,716
Τι είδους σχέση μπορεί να υπάρξει
73
00:03:41,822 --> 00:03:44,782
ανάμεσα σε ένα σύννεφο
περνώντας πέρα από το φεγγάρι
74
00:03:44,886 --> 00:03:47,108
και ένα ξυράφι που κόβει ένα μάτι;
75
00:03:47,210 --> 00:03:51,481
Είναι εντυπωσιακό σαν γραφικό ταίριασμα
και ως οπτική μεταφορά.
76
00:03:51,586 --> 00:03:55,216
Σε γενικές γραμμές, κινηματογραφικές μεταφορές
είναι δύσκολο να διαβαστούν,
77
00:03:55,358 --> 00:03:58,891
τραβήξουν την προσοχή στον εαυτό τους
και διαταράσσουν την αφηγηματική ροή.
78
00:03:58,994 --> 00:04:01,886
Βρίσκονται κυρίως στην avant-garde
και πειραματικές ταινίες.
79
00:04:01,991 --> 00:04:05,085
Οι μετωνυμίες, σε αντίθεση,
είναι διακριτικά
80
00:04:05,223 --> 00:04:09,159
και μπορεί κάλλιστα να ολοκληρώσουν το έργο τους
χωρίς να αναγνωρίζονται καθόλου ως φιγούρες.
81
00:04:10,375 --> 00:04:15,317
Η κοινή λογική μας θυμίζει
ότι αυτό είναι απλώς μια απατηλή φιγούρα,
82
00:04:15,426 --> 00:04:17,005
ακόμα, βλέποντας την ταινία,
83
00:04:17,109 --> 00:04:20,872
θα έχουμε θελήσει τη σύνδεση
μεταξύ των δύο.
84
00:04:20,981 --> 00:04:23,940
Λες και θέλουμε το μάτι
να σπάσει.
85
00:04:24,078 --> 00:04:28,312
Είναι η επιθυμία μας
ότι το σύννεφο που περνά είναι αιτία
86
00:04:28,422 --> 00:04:31,516
και το ξυράφι, ένα εφέ.
87
00:04:31,620 --> 00:04:35,720
Και φαίνεται ότι αν συνειδητά
αυγό το φιλμ προς έναν ακρωτηριασμό,
88
00:04:35,830 --> 00:04:39,229
μπορεί ταυτόχρονα να έχουμε
ασυνείδητα το θέλησε προς έναν βιασμό.
89
00:04:39,332 --> 00:04:40,605
Μάλλον έχουν ειπωθεί αρκετά
90
00:04:40,712 --> 00:04:42,934
σχετικά με τον θεατή
μαζοχιστική ταύτιση
91
00:04:43,069 --> 00:04:46,766
του δικού του/της οράματος
με το κομμένο μάτι.
92
00:04:46,874 --> 00:04:49,565
Αλλά από τη σαδιστική πλευρά
του ίδιου νομίσματος,
93
00:04:49,669 --> 00:04:52,187
το ξυραφάκι
είναι ακόμη πιο προφανές
94
00:04:52,295 --> 00:04:55,560
η συμβολική απελευθέρωση της ταινίας
της γυναίκας.
95
00:04:55,662 --> 00:04:58,650
Το φεγγάρι είναι ένα παραδοσιακό σύμβολο
της παρθενίας άλλωστε.
96
00:04:59,130 --> 00:05:02,530
Ο υπονοούμενος κόλπος συμβολικά
συμπληρώνει μια τριάδα
97
00:05:02,632 --> 00:05:04,374
με το φεγγάρι και το μάτι,
98
00:05:04,483 --> 00:05:07,816
όπως ακριβώς και το υπονοούμενο πέος
συμπληρώνει μια φαλλική τριάδα
99
00:05:07,918 --> 00:05:10,341
με το σύννεφο και το ξυράφι.
100
00:05:10,443 --> 00:05:12,186
Άρα ο πρόλογος δεν δείχνει μόνο
101
00:05:12,295 --> 00:05:14,881
το είδος του θεαματικού
ανταπόκριση
102
00:05:14,988 --> 00:05:18,082
που θα αναμένεται στη συνέχεια
από το κοινό,
103
00:05:18,187 --> 00:05:21,922
προδιαγράφει και τις αλυσίδες
σεξουαλικών μοτίβων
104
00:05:22,026 --> 00:05:26,939
που θα επαναληφθεί και θα διακλαδωθεί
στην κούρσα των σεξουαλικών εμποδίων που έρχεται.
105
00:05:27,042 --> 00:05:30,375
Οι γραφικές μορφές και τα μοτίβα
αναπτυχθεί σε αυτήν την εναρκτήρια ακολουθία
106
00:05:30,477 --> 00:05:32,057
θα ενημερώσει το υπόλοιπο της ταινίας,
107
00:05:32,161 --> 00:05:34,919
συνεχώς επαναλαμβανόμενα και αντηχούν
το ένα με το άλλο,
108
00:05:35,022 --> 00:05:38,355
την ίδια στιγμή που διαταράσσουν
η ομαλή εξέλιξη μιας ιστορίας.
109
00:05:39,636 --> 00:05:41,014
Όσον αφορά τις κυκλικές μορφές,
110
00:05:41,117 --> 00:05:44,239
θα συμμετάσχουμε σε ένα παιχνίδι
από ηχώ και επαναλήψεις,
111
00:05:44,349 --> 00:05:46,868
εναλλάξ κοίλο και κυρτό,
112
00:05:46,976 --> 00:05:50,673
που παίρνει τη μικρογραφία, το φεγγάρι,
το μάτι, η τρύπα στο χέρι,
113
00:05:50,780 --> 00:05:52,390
η μασχάλη, και ούτω καθεξής.
114
00:05:52,498 --> 00:05:55,486
Και θα παρατηρήσουμε ένα αντίστοιχο
σειρά γραμμικών μορφών
115
00:05:55,596 --> 00:05:59,934
που περιλαμβάνει το ξυράφι, το slither
του σύννεφου, το ριγέ κουτί, η γραβάτα:
116
00:06:00,040 --> 00:06:03,574
τόσα πολλά σχήματα στέκονται μέσα
για τον φαλλό.
117
00:06:03,676 --> 00:06:07,278
Αλλά τι λέει ο Un Chien andalou
ως ολόκληρη ταινία σημαίνει;
118
00:06:07,380 --> 00:06:09,736
Είναι, βασικά, τελικά,
μια ιστορία αγάπης.
119
00:06:09,838 --> 00:06:13,601
Φαινομενικά, η τροχιά της πλοκής
είναι το κλασικό χολιγουντιανό και λαϊκό παραμύθι
120
00:06:13,711 --> 00:06:15,827
του σχηματισμού του ζευγαριού,
121
00:06:15,966 --> 00:06:19,663
παρόλο που αυτό το ικανοποιητικό αποτέλεσμα
τελικά ματαιώνεται.
122
00:06:20,680 --> 00:06:23,774
Ωστόσο, ο τρόπος του Μπουνιουέλ και του Νταλί
με την ιστορία
123
00:06:23,879 --> 00:06:29,195
δημιουργεί μια ανησυχητική ένταση μεταξύ
αυτή η παροιμιώδης άνετη ανέκδοτη γραμμή
124
00:06:29,299 --> 00:06:34,309
και το στρεβλά παράλογο περιεχόμενο
που ανατρέπει την αιτιώδη αλυσίδα του.
125
00:06:34,418 --> 00:06:35,758
Και είναι με αυτή την ασυμφωνία
126
00:06:35,866 --> 00:06:39,735
ότι τα προβλήματα ερμηνείας
Έναρξη Un Chien andalou.
127
00:06:39,838 --> 00:06:42,827
Μήπως τελικά είναι απλώς ένα χαρτομάντιλο
της αυτοεπιεικής ανοησίας,
128
00:06:42,936 --> 00:06:45,120
ένα φαράγκο από non sequiturs;
129
00:06:45,226 --> 00:06:47,716
Είναι άσκηση
σε έναν συμβολισμό τόσο απόκρυφο
130
00:06:47,818 --> 00:06:50,980
ως να είναι κατανοητό
μόνο στους μυημένους;
131
00:06:51,084 --> 00:06:54,552
Ή να πάρουμε τον Μπουνιουέλ και τον Νταλί
σοβαρά
132
00:06:54,654 --> 00:06:57,613
ως λογικοί του ασυνείδητου;
133
00:06:58,290 --> 00:07:01,824
Υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι
για την ψυχαναλυτική ανάγνωση της ταινίας
134
00:07:01,961 --> 00:07:04,211
όπως έχω ήδη υποστηρίξει
vis-a-vis τον πρόλογο.
135
00:07:04,856 --> 00:07:09,395
Πράγματι, αυτό ήταν πάντα οι επικριτές»
και την προτιμώμενη προσέγγιση των διερμηνέων.
136
00:07:09,503 --> 00:07:11,082
Αντιμέτωποι με τα αινίγματα της ταινίας,
137
00:07:11,186 --> 00:07:13,676
έχουν ενθαρρυνθεί σε αυτό
από τον ίδιο τον Μπουνιουέλ,
138
00:07:13,779 --> 00:07:15,589
που το σχολίασε περίφημα
139
00:07:15,698 --> 00:07:17,986
«η μόνη μέθοδος έρευνας
των συμβόλων"
140
00:07:18,089 --> 00:07:20,675
«Θα ήταν, ίσως, ψυχανάλυση».
141
00:07:20,816 --> 00:07:23,708
Το γεγονός ότι η ταινία ήταν
αμέσως χαρακτηρίστηκε ως σουρεαλιστής
142
00:07:23,812 --> 00:07:27,710
και ότι ο ίδιος ο σουρεαλισμός,
από το μανιφέστο του Μπρετόν το 1924,
143
00:07:27,820 --> 00:07:30,510
είχε εντοπιστεί σε φροϋδικούς χάρτες
της ψυχής,
144
00:07:30,614 --> 00:07:34,847
είναι περαιτέρω υποστήριξη
για μια ψυχαναλυτική ανάγνωση.
145
00:07:34,958 --> 00:07:38,252
Ο Μπρετόν είχε σημειώσει πολύ πριν
τις ομοιότητες
146
00:07:38,358 --> 00:07:41,625
των ποιητικών μορφών
όπως η μεταφορά και η αναλογία
147
00:07:41,725 --> 00:07:44,781
στο έργο της συμπύκνωσης
και μετατόπιση
148
00:07:44,891 --> 00:07:48,923
στην εικόνα του Φρόιντ
των ασυνείδητων νοητικών διεργασιών.
149
00:07:49,032 --> 00:07:51,819
Ψυχαναλυτική όμως ανάγνωση
δεν χρειάζεται να σημαίνει την αναζήτηση
150
00:07:51,928 --> 00:07:54,417
για αποκλειστικότητα
ένα προς ένα ισοδύναμο
151
00:07:54,554 --> 00:07:58,758
ανάμεσα σε μια εικόνα στην ταινία
και κάποιο συγκεκριμένο ψυχοσεξουαλικό θέμα.
152
00:07:58,864 --> 00:08:02,799
Οι πρώτοι κριτικοί όλοι υπέθεσαν ότι η ταινία
περιείχε μια αλληγορική κύρια αφήγηση
153
00:08:02,904 --> 00:08:04,619
που εξιστόρησε
τη σεξουαλική ανάπτυξη
154
00:08:04,723 --> 00:08:06,944
ενός ενιαίου, υποθετικού
άνδρας πρωταγωνιστής.
155
00:08:07,046 --> 00:08:11,719
Ήταν, είπαν, για την εφηβεία
σεξουαλική ανάπτυξη και απογοήτευση,
156
00:08:11,860 --> 00:08:15,932
ξεκινώντας με μια επίκληση του
το σύμπλεγμα ευνουχισμού ή η σεξουαλική πράξη
157
00:08:16,036 --> 00:08:19,196
και συνεχίζοντας
με την πρόοδο του σεξουαλικού προσκυνητή
158
00:08:19,302 --> 00:08:22,970
μέσα από φάσεις βρεφικού ναρκισσισμού,
καθήλωση της μητέρας,
159
00:08:23,073 --> 00:08:26,300
ομοφυλοφιλία
και πολλά άλλα εκτός από.
160
00:08:26,406 --> 00:08:30,142
Ωστόσο, δεν υπάρχουν δύο ερμηνείες
έχουν συμφωνήσει ποτέ στα συγκεκριμένα
161
00:08:30,245 --> 00:08:32,735
της ψυχοσεξουαλικής αλληγορίας.
162
00:08:32,837 --> 00:08:35,692
Σχεδόν σίγουρα αυτό έγινε επειδή
έκλεισαν τα μάτια τους
163
00:08:35,800 --> 00:08:40,379
σε στοιχεία της ταινίας
που δεν ταίριαζε στην ιδιαίτερη αποκωδικοποίησή τους.
164
00:08:40,481 --> 00:08:43,642
Οι πρώτοι κριτικοί εξίσου αναγωγικά,
αν είναι κατανοητό,
165
00:08:43,746 --> 00:08:46,668
έτεινε να το δει
ως η καταγραφή ενός ονείρου.
166
00:08:46,777 --> 00:08:49,095
Δεν είναι ένα κινηματογραφικό όνειρο, ούτε καν
167
00:08:49,201 --> 00:08:51,758
παρά τον λογαριασμό Μπουνιουέλ
της προέλευσης του σεναρίου,
168
00:08:51,862 --> 00:08:55,223
ο δίσκος μιας δικής του σειράς
και τα όνειρα του Νταλί.
169
00:08:55,364 --> 00:08:57,212
Un Chien andalou
διαβάζεται πιο γόνιμα
170
00:08:57,316 --> 00:09:00,075
ως προς τις εργασίες
του ασυνείδητου,
171
00:09:00,178 --> 00:09:03,367
παρά για το περιεχόμενο
κάποιου συγκεκριμένου ονείρου.
172
00:09:03,478 --> 00:09:05,355
Το ασυνείδητο δεν είναι τόσο πολύ
173
00:09:05,465 --> 00:09:08,453
ένα προϋπάρχον κρυμμένο σπίτι θησαυρού
συμβολικού περιεχομένου
174
00:09:08,596 --> 00:09:10,339
περιμένοντας τον καλλιτέχνη να λεηλατήσει.
175
00:09:10,448 --> 00:09:13,943
Είναι μάλλον μια ψυχική δραστηριότητα,
καλύτερα να θεωρηθεί ως διαδικασία,
176
00:09:14,051 --> 00:09:18,082
με την οποία η επιθυμία και το άγχος
εκφράζονται,
177
00:09:18,192 --> 00:09:19,706
όχι μόνο για τον Μπουνιουέλ και τον Νταλί,
178
00:09:19,808 --> 00:09:22,433
αλλά για εμάς στο κοινό,
βλέποντας την ταινία.
179
00:09:22,569 --> 00:09:25,260
Αυτό βοηθά στην εξήγηση
γιατί αυτή η μικρή ταινία
180
00:09:25,363 --> 00:09:29,396
έχει πάρει τόση σημασία
για πιο πρόσφατη κινηματογραφική θεωρία.
181
00:09:29,505 --> 00:09:33,001
Οι πρόσφατες προσεγγίσεις έχουν σταματήσει να ζητούν
"Τι σημαίνει αυτή η ταινία;"
182
00:09:33,108 --> 00:09:38,252
υπέρ του «Σε ποια θέση
αυτή η ταινία βάζει τον θεατή;».
183
00:09:38,361 --> 00:09:39,903
Η αντιφατικότητα
184
00:09:40,010 --> 00:09:44,215
του διαδοχικού αντιπάλου
βασικές-αφηγηματικές αναγνώσεις της ταινίας
185
00:09:44,320 --> 00:09:47,481
σε συνδυασμό με την επιλεκτική τους
ανακρίβεια και παραμόρφωση
186
00:09:47,586 --> 00:09:49,809
από αυτό που πραγματικά βλέπουμε
στην οθόνη,
187
00:09:49,909 --> 00:09:54,650
έχει σε μεγάλο βαθμό απαξιωμένες προσπάθειες
να ερμηνεύσει το Un Chien andalou
188
00:09:54,758 --> 00:09:57,679
όπως είτε το όνειρο
ενός ενιαίου θέματος,
189
00:09:57,789 --> 00:10:00,077
ο υποθετικός ήρωας,
190
00:10:00,179 --> 00:10:03,780
ή ως η αλληγορία
της σεξουαλικής ανάπτυξης του ήρωα.
191
00:10:03,883 --> 00:10:06,976
Πιο πρόσφατες προσεγγίσεις
έχουν τονίσει τους τρόπους
192
00:10:07,082 --> 00:10:11,525
στο οποίο ανοίγει η ταινία
δυνατότητες νοήματος.
193
00:10:11,628 --> 00:10:14,079
Για τους σουρεαλιστές,
ακολουθώντας τον Φρόυντ σε αυτό,
194
00:10:14,186 --> 00:10:17,347
οι λειτουργίες της επιθυμίας
είναι κυρίως αναίσθητοι.
195
00:10:17,453 --> 00:10:18,659
Με ποιο μέσο, λοιπόν,
196
00:10:18,765 --> 00:10:22,232
θα μπορούσε κανείς να ελπίζει ότι θα αντιπροσωπεύσει κάτι
αυτό ήταν αναίσθητο;
197
00:10:22,334 --> 00:10:24,758
Η λύση του Μπουνιουέλ και του Νταλί
στο πρόβλημα
198
00:10:24,860 --> 00:10:28,557
έγινε μέσω της παράβασης
πιο οικείων λόγων.
199
00:10:28,665 --> 00:10:32,830
Τα σοκ του Un Chien andalou
και οι αποπροσανατολισμοί δεν είναι τυχαίοι.
200
00:10:32,941 --> 00:10:35,566
Είναι προδιαγεγραμμένοι
σε συστηματικό σπάσιμο του πλαισίου
201
00:10:35,702 --> 00:10:37,310
της παραδοσιακής αφήγησης,
202
00:10:37,419 --> 00:10:40,206
και έτσι εμφανίζονται ως παρωδίες
των συμβάσεων
203
00:10:40,314 --> 00:10:43,715
και των δύο mainstream
και τον κινηματογράφο τέχνης της εποχής.
204
00:10:43,816 --> 00:10:47,820
Στο mainstream σινεμά, μια εντύπωση
της πραγματικότητας ή της αληθοφάνειας
205
00:10:47,924 --> 00:10:49,974
είναι συνήθως εξασφαλισμένη
από φαινομενική πιστότητα
206
00:10:50,079 --> 00:10:53,000
στην εμπειρία του κοινού
του χρόνου και του χώρου.
207
00:10:53,109 --> 00:10:55,264
Η πίστη του κοινού σε αυτό που φαίνεται
208
00:10:55,399 --> 00:10:59,269
προέρχεται από τη χωρική συνέχεια
και η λογική της αιτίας και του αποτελέσματος.
209
00:10:59,372 --> 00:11:02,398
Αυτές είναι οι λογικές
που κοροϊδεύει ο Un Chien andalou
210
00:11:02,504 --> 00:11:04,180
και σε μεγάλο βαθμό αψηφά.
211
00:11:04,288 --> 00:11:08,224
Όσον αφορά την παραγγελία της ταινίας,
είναι στις περικοπές, τα ίδια τα σημεία
212
00:11:08,328 --> 00:11:12,400
στο οποίο κλασικό αφηγηματικό μοντάζ
αγωνίζεται περισσότερο για τη συνέχεια,
213
00:11:12,504 --> 00:11:14,927
ότι το σώμα της ταινίας
διαμελίζεται.
214
00:11:15,029 --> 00:11:18,697
Τα σημάδια της αφηγηματικής λογικής
και η συνέχεια υπάρχουν:
215
00:11:18,800 --> 00:11:22,966
βολή, αντίστροφη βολή, εναλλαγή,
σπίρτα ματιών και ούτω καθεξής.
216
00:11:23,076 --> 00:11:25,365
Ως θεατές, λοιπόν, υποθέτουμε
217
00:11:25,467 --> 00:11:29,001
ότι μια λογική αιτιότητας
συνδέει τις διαδοχικές βολές,
218
00:11:29,137 --> 00:11:32,096
γιατί οι συμβατικές ενδείξεις
είναι ορατές.
219
00:11:32,201 --> 00:11:36,981
Αλλά οι αμοιβαία ασυνεπείς εικόνες
μοντάζ μαζί από τον Buñuel και τον Dali
220
00:11:37,083 --> 00:11:39,536
αρνούνται να διαβαστούν ως συνεχείς.
221
00:11:39,642 --> 00:11:42,429
Ο άξονας χρόνου διακόπτεται επανειλημμένα
222
00:11:42,538 --> 00:11:46,408
με τρόπους που διασκεδάζουν και οι δύο
σε συνέδρια αφηγηματικού κινηματογράφου
223
00:11:46,511 --> 00:11:50,113
και ενισχύουν την αίσθηση του θεατή
της χρονικής σύγχυσης.
224
00:11:50,215 --> 00:11:54,448
Έτσι, ο παραπλανητικός μεσότιτλος
«Πριν από δεκαέξι χρόνια»
225
00:11:54,592 --> 00:11:57,044
ακολουθεί
«Προς τρεις τα ξημερώματα».
226
00:11:57,151 --> 00:12:00,914
Απότομες αλλαγές στη ρύθμιση,
που επιτυγχάνεται μέσω του μοντάζ,
227
00:12:01,023 --> 00:12:03,609
μπερδεύουν την αίσθηση μας
της ακεραιότητας του χώρου.
228
00:12:03,716 --> 00:12:07,117
Για παράδειγμα, υπάρχει συνέχεια
δράση σε όλες τις περικοπές
229
00:12:07,218 --> 00:12:09,000
μεταξύ άσχετων τοποθεσιών
230
00:12:09,104 --> 00:12:12,571
όταν ξεκινά ο δολοφονημένος διπλός
ο θάνατός του στο εσωτερικό
231
00:12:12,707 --> 00:12:14,584
και το ολοκληρώνει σε ένα πάρκο.
232
00:12:14,694 --> 00:12:18,697
Όλη η ταινία είναι ένα συγκρότημα
των ασυμφωνιών.
233
00:12:18,801 --> 00:12:21,454
Ομοίως, σε επίπεδο
του χαρακτηρισμού,
234
00:12:21,563 --> 00:12:25,163
δεν υπάρχει ούτε ψυχολογικό
ούτε φυσιολογική συνέπεια.
235
00:12:25,266 --> 00:12:27,383
Ο Μπάτσεφ παίζει προφανώς
τρεις χαρακτήρες:
236
00:12:27,522 --> 00:12:30,011
ο ποδηλάτης, "ο ίδιος"
και «του» διπλού.
237
00:12:30,115 --> 00:12:34,520
Χαρακτήρες: ο άνθρωπος ξυράφι - Buñuel,
το ανδρόγυνο και ο νέος εραστής
238
00:12:34,626 --> 00:12:39,300
εισάγονται και εκτινάσσονται από
η ιστορία με την ίδια αυθαιρεσία.
239
00:12:39,408 --> 00:12:43,306
Τα σώματα αντέχουν τη μεταφορά της τρίχας
και το σβήσιμο ενός στόματος.
240
00:12:43,414 --> 00:12:46,508
Τα κανονικά σύνορα
της ανθρώπινης μορφής είναι θολά
241
00:12:46,613 --> 00:12:49,946
καθώς ένα μάτι σπάει
και όμως αναστηλώθηκε ως εκ θαύματος
242
00:12:50,047 --> 00:12:53,036
και καθώς οι μαστοί μεταμορφώνονται
στους γλουτούς.
243
00:12:53,785 --> 00:12:56,275
Αλλά και η κόλαση έχει τους νόμους της.
244
00:12:56,378 --> 00:13:00,687
Και αναπληρωματικοί ο Un Chien andalou
εναλλακτικά μοτίβα παραγγελίας
245
00:13:00,789 --> 00:13:03,844
για τα συμβατικά
που ανατρέπει.
246
00:13:03,954 --> 00:13:06,511
Σε αποζημίωση, κάνει
κάθε είδους συνδέσεις,
247
00:13:06,614 --> 00:13:09,037
μεταξύ του άλλου
ασύνδετα επεισόδια
248
00:13:09,139 --> 00:13:12,232
μέσα από τις πολλές επαναλήψεις του,
ζευγάρια και διπλασιασμοί.
249
00:13:12,338 --> 00:13:15,125
Τα βαμμένα μάτια
των γαϊδουριών που φέρονται στο πιάνο
250
00:13:15,234 --> 00:13:17,590
μας θυμίζει το κομμένο μάτι
του προλόγου,
251
00:13:17,691 --> 00:13:19,980
όπως ακριβώς προϊδεάζουν
οι άδειες κόγχες των ματιών
252
00:13:20,116 --> 00:13:22,806
των μισοθαμμένων εραστών
στο τελικό σουτ.
253
00:13:22,910 --> 00:13:24,758
Un Chien andalou
είναι μια αέναη κίνηση
254
00:13:24,863 --> 00:13:27,583
ανάμεσα σε αντίπαλους πόλους
της σημασίας.
255
00:13:27,692 --> 00:13:31,053
Όπως ακριβώς διατάσσεται ο πρόλογος
σε εναλλασσόμενες φιγούρες
256
00:13:31,160 --> 00:13:33,238
με βάση την παρουσία και την απουσία,
257
00:13:33,348 --> 00:13:36,815
οπότε η ταινία που ακολουθεί είναι διαμορφωμένη
στις συμμετρικές αντιθέσεις
258
00:13:36,917 --> 00:13:39,206
μεταξύ ισχυρισμού και άρνησης:
259
00:13:39,308 --> 00:13:43,340
όραση εναντίον τύφλωσης,
αναγέννηση έναντι αψυχίας,
260
00:13:43,450 --> 00:13:45,460
έλξη εναντίον απώθησης,
261
00:13:45,605 --> 00:13:47,586
οριζόντιες γραμμές
έναντι κυκλικών σχημάτων
262
00:13:47,692 --> 00:13:49,234
και, τολμήστε να το πει κανείς,
263
00:13:49,679 --> 00:13:51,661
αρσενικό εναντίον θηλυκού.
264
00:13:51,766 --> 00:13:55,702
Αντί για κανονική αφήγηση,
το ξετύλιγμα του Un Chien andalou
265
00:13:55,806 --> 00:13:59,570
μας παρουσιάζει μια διαδοχή
επαναλαμβανόμενων μετατοπίσεων
266
00:13:59,678 --> 00:14:01,862
από τις ίδιες δομές επιθυμίας:
267
00:14:02,002 --> 00:14:04,923
η αιώνια επιστροφή
των απωθημένων του Φρόιντ.
268
00:14:05,032 --> 00:14:08,863
Αλλά αυτές οι επαναλήψεις-με-διαφορά
μην κατακλύζετε το κείμενο
269
00:14:08,971 --> 00:14:12,238
με τέτοιο τρόπο ώστε να σαμποτάρει συνολικά
η κίνηση μιας αφήγησης.
270
00:14:12,339 --> 00:14:16,236
Οι γραμμές του χαρακτηρισμού
και χρονική αναφορά που χρειάζεται μια ιστορία
271
00:14:16,346 --> 00:14:19,104
είναι παρόντες τουλάχιστον
σε δελεαστικό φιλιγκράν.
272
00:14:19,208 --> 00:14:20,682
Και αν οι χαρακτήρες δεν έχουν ονόματα
273
00:14:20,790 --> 00:14:23,414
και δίπλα χωρίς αγκυροβόλιο
στην καθημερινή πραγματικότητα,
274
00:14:23,518 --> 00:14:24,762
έχουν στόχους.
275
00:14:24,864 --> 00:14:27,689
Είναι για λογαριασμό
αυτής της επιμονής της ιστορίας
276
00:14:27,794 --> 00:14:30,915
ότι μάλλον είναι ο σουρεαλισμός
η μόνη πρωτοπορία
277
00:14:31,026 --> 00:14:33,881
εντός των παραμέτρων
του αφηγηματικού κινηματογράφου.
278
00:14:33,989 --> 00:14:37,590
Και είναι οι υπόλοιπες ιστορίες τους
που σχεδόν σίγουρα βοηθά τον λογαριασμό
279
00:14:37,693 --> 00:14:42,070
για τη διαρκή δημοτικότητα των σουρεαλιστικών ταινιών
πάνω από τις άλλες πρωτοπορίες.
280
00:14:42,171 --> 00:14:46,376
Είδαμε πώς ψυχανάλυση
παρέχει προνομιακή πρόσβαση
281
00:14:46,481 --> 00:14:47,725
στο Un Chien andalou.
282
00:14:47,828 --> 00:14:52,205
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Φρόιντ
γλιτώνει την ίδια ανατρεπτική μεταχείριση.
283
00:14:52,306 --> 00:14:55,667
Η ίδια η κυριολεξία
των φροϋδικών τροπών στην ταινία
284
00:14:55,774 --> 00:15:00,381
υποδεικνύει τη γνώση της ειρωνείας
της στράτευσης τους από τον Μπουνιουέλ και τον Νταλί.
285
00:15:00,488 --> 00:15:05,095
Το Un Chien andalou είναι ένα έργο όχι μόνο
του φροϋδικού παραδείγματος αλλά μαζί του.
286
00:15:05,201 --> 00:15:08,496
Άλλωστε οι σουρεαλιστές δεν είχαν ποτέ
πέρασε όλη τη διαδρομή με τον Φρόιντ.
287
00:15:08,636 --> 00:15:11,356
Είχαν σημαντικές επιφυλάξεις
για τον θεραπευτή Φρόυντ.
288
00:15:11,464 --> 00:15:14,452
Αποστασιοποιήθηκαν
από τον συντηρητικό ηθικολόγο
289
00:15:14,562 --> 00:15:17,924
που ήταν διατεθειμένος να πληρώσει
πολύ υψηλή τιμή σε δυσαρέσκεια
290
00:15:18,030 --> 00:15:20,453
για τις ανταμοιβές του πολιτισμού.
291
00:15:20,555 --> 00:15:24,454
Πολλοί πρώτοι θεατές το πήραν
Un Chien andalou πολύ σοβαρά πράγματι.
292
00:15:24,562 --> 00:15:28,058
Cyril Connolly, "Palinurus",
το έβλεπε ως ένα είδος ανίερης ιεροτελεστίας
293
00:15:28,165 --> 00:15:30,521
και θυμάται ότι άφησε μια προβολή στο Παρίσι
294
00:15:30,623 --> 00:15:34,492
«με την εντύπωση ότι έχω δει μάρτυρες
κάποια απείρως αρχαία φρίκη».
295
00:15:34,596 --> 00:15:37,421
Αλλά να μένω αποκλειστικά
για την τρομοκρατική βία,
296
00:15:37,525 --> 00:15:40,010
είναι να σου λείπει το χιούμορ, όσο σκοτεινό κι αν είναι,
που διαπερνά την ταινία.
297
00:15:40,017 --> 00:15:41,798
Αλλά η ειρωνική οπτική της ταινίας
298
00:15:41,903 --> 00:15:46,069
βάζει μια συγκεκριμένη απόσταση εξοικονόμησης
μεταξύ μας και των σκληροτήτων
299
00:15:46,179 --> 00:15:49,474
που μας βοηθάει να τα γυρίσουμε
σε αντικείμενα περισυλλογής
300
00:15:49,579 --> 00:15:50,853
και μάλιστα της ευχαρίστησης.
301
00:15:50,960 --> 00:15:53,986
Εδώ είναι που οι σουρεαλιστές
αγαπημένος οξύμωρος παράγοντας,
302
00:15:54,091 --> 00:15:56,610
μαύρο χιούμορ,
μπαίνει σε λειτουργία.
303
00:15:56,718 --> 00:15:58,901
Το μαύρο χιούμορ μετατρέπει τον πόνο
304
00:15:59,008 --> 00:16:03,107
εκείνο το ατύχημα και η αναγκαιότητα
επιφέρω στον εαυτό σε ευχαρίστηση
305
00:16:03,216 --> 00:16:05,974
και έτσι επιφέρει
ένα είδος απελευθέρωσης.
306
00:16:06,112 --> 00:16:09,033
Είναι ένα είδος πνευματικής νίκης
πέρα από τις περιστάσεις,
307
00:16:09,143 --> 00:16:13,174
η τελευταία ανατροπή των νικημένων
αλλά απροσκύνητος.
308
00:16:13,283 --> 00:16:18,130
Το Un Chien andalou είναι πράγματι μια ιστορία
του ηττημένου πάθους,
309
00:16:18,233 --> 00:16:21,423
αλλά γίνεται με τόσο συναρπαστικό τρόπο
310
00:16:21,533 --> 00:16:24,760
ότι η ήττα είναι γυρισμένη
σε ένα είδος νίκης.